ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ

Εξώφυλλο α' έκδοσης, 1918

"Τα ιδιαίτερα Χριστούγεννα του παππού Πανώφ" Λέων Τολστόι

Χριστουγεννιάτικη ιστορία “Τα ιδιαίτερα Χριστούγεννα του παππού Πανώφ” του Λέοντος Τολστόι (του Ρούμπεν Σάϊλλενς ~ διασκευή, Λέο Τολστόϊ ). 

Παραμονές Χριστουγέννων και ο καλόκαρδος παπουτσής Πανώφ ακούει στον ύπνο του τον Χριστό ότι φέτος τα Χριστούγεννα θα τον επισκεφτεί! Η χαρά και η

Ο Εμελιάν και το Κούφιο Τύμπανο - Λέων Τολστόι

Η ψηλή παπαρούνα

 

Της Μίνας Ιωαννίδου // *

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα ήσυχο λιβάδι. Όμορφα αγριολούλουδα χαίρονταν τη φιλοξενία του και κατακόκκινες παπαρουνίτσες τιτίβιζαν φλύαρα απ’ το πρωί ως το βράδυ. Ήταν όλα τόσο χαρούμενα απ’ τα δώρα της φύσης που δεν ήθελαν να ζητήσουν τίποτα περισσότερο.

Σε μια γωνιά, τίναζε τα φτεράκια της μια μικρή παπαρούνα και χόρευε με το απαλό αεράκι. Κάθε τόσο

ΚΑΠΕΤΑΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΣ-ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Ἀπὸ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» ἔτος β´ τόμος τέταρτος τεῦχος 45, Χριστούγεννα 1949 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

 Χριστούγεννα, στὰ 1864, ἔκανε μεγάλη φουρτούνα μὲ χιονιά. Στ᾿ ἀγριεμένο πέλαγο δὲν φαινότανε πουθενὰ πανί. Μοναχὰ ἕνα μικρὸ καΐκι πάλευε μὲ τὸ χάρο ἀνοιχτὰ ἀπὸ τὴν Τῆνο. Ἤτανε ἑνὸς καπετὰν Γιώργη ἀπὸ τὴ Νάξο, φορτωμένο κρασιὰ ἀπὸ τὴ Σαντορίνη. Ὅλη τὴ μέρα ἀγαντάριζε στὸν ἀγέρα, μὰ σὰν σκοτείνιασε, ὁ βοριὰς σκύλιαξε κ᾿ ἔσπασε τ᾿ ἄρμπουρο, ἔβγαλε καὶ τὸ τιμόνι ἀπὸ τὰ βελόνια. Οἱ ἄνθρωποι προφτάξανε καὶ ρίξανε τὴ βάρκα στὴ θάλασσα καὶ μπήκανε μέσα. Δὲν εἴχανε ἀλαργάρει ὥς μιὰ τουφεκιὰ

Ο ΠΑΠΑΣ

Κάποτε λέγανε, απογιοματάκι παραμονή της Αγιάς Παρασκευής, ένας παπάς διάβαινε, καβάλα στο βασταγουράκι του, σ’ ένα μεγάλο ξερόκαμπο και τράβαγε για το διπλανό χωριό που είχανε πανηγύρι. Τον είχε καλέσει, ο γαμπρός από την αδελφή του, και παπάς της ενορίας, να συλλειτουργήσουνε, να κάνουνε την περιφορά της εικόνας και μετά να κονέψει στο σπίτι του να φάνε κοιμηθούνε και την άλλη μέρα ανήμερα το πανηγύρι να λειτουργήσουνε στην εκκλησιά.

Το φίδι ο προστάτης του σπιτιού

Η γριά Διαμάντω, καμιά εξηνταπενταριά χρονώνε, χήρα τώρα κάπου δεκατρία χρόνια, σηκώθηκε αχάραγο, έριξε δυο τρεις χούφτες νερό στα μούτρα της, να ξετσιμπλιάσει τα μάτια της, και να ξυπνήσει. Αφού νίφτηκε και σκουπίστηκε με την μπροστοποδιά της, βούρλιασε και το μαντήλι της γύρω από το κεφάλι της, να κρύψει τα ξέπλεκα μαλλιά της και βάλθηκε βιαστικά να μάσει τ’ ανάχλια της, να τα φορτώσει στο βασταγούρι, για να κατηφορίσει στο εξοχικό κάτου στην Ποταμιά.