ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ - ΟΡΦΕΑΣ ΠΕΡΙΔΗΣ

Νάνα Μούσχουρη ~ Το παιδί με το ταμπούρλο

Ζούσε κάποτε στον κόσμο τον αγιάτρευτο Ένα αγόρι ξεχασμένο κι απροστάτευτο. Είχε ένα μικρό ταμπούρλο και το βάραγε. Τι ψυχή βασανισμένη να `ταν άραγε; Ταμ ταμ ταμ ταμ Η γειτονιά του δεν το κράταγε. Ταμ ταμ ταμ ταμ

Τραγουδάς το χιόνι

Τραγουδάς το χιόνι από το σπίτι Μέσα στη ζεστή σου γειτονιά; Να το τραγουδήσεις απ’ του αλήτη Αν μπορείς την ξέσκεπη γωνιά. Να το τραγουδήσεις με το χτίστη στ’ ανεμοδαρμένο του γιαπί με την εργατιά , γεμάτη πίστη που τους πάγους σπάει με το τσαπί. Να το τραγουδήσεις απ’ του αλήτη Να το τραγουδήσεις με το χτίστη Να το τραγουδήσεις στο σοκάκι Σαν εμένανε, όπως μια βραδιά Χιόνι από το τρύπιο μου σακάκι Γέμιζε την άδεια μου καρδιά. ************************************* Τραγουδάς το χιόνι από το σπίτι Μέσα στη ζεστή σου γειτονιά; Να το τραγουδήσεις απ’ του μάγκα Αν μπορείς την ξέσκεπη γωνιά. Να το τραγουδήσεις ζευγολάτης Της κρουσταλλιασμένης γης σποριάς Στα ψηλά γιδόστρατα αγωγιάτης Που στο χιόνι τα ΄θαψε ο βοριάς. Στίχοι: Αθανάσιος Κυριαζής Σύνθεση: Νένα Βενετσάνου Τραγούδι: Νένα Βενετσάνου Μελοποιημένα ποιήματα από βιβλία του Δημοτικού Σχολείου κασσέτα 2

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας "Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι" σε α...

 

 (αφήγηση) Χίλιες φορές μας είχε πει ο παππούς την ιστορία για την παράξενη μοίρα τους. Να πελεκάνε αιώνες τώρα το δέντρο που στηρίζει τον απάνω κόσμο και να το ρίξουν χάμω –πλαφ! σαν άδειο μπαλόνι. «Χο, χο, χο!» γέλαγε ο

Κόβε πριονάκι μου κι η ώρα πλησιάζει!!!

Αρλέτα - Παραμύθι